Djen was de 31e augustus jarig geweest. Nu, 22 oktober, werd het tijd voor een feestje. Tja met de aspiraties van het huidige basketbalteam is niets mis. Tijd voor feestjes is er dan echter niet. Nu, in de herfstvakantie, moest het er van komen. Djen had nog 5 mannetjes uitgenodigd, inclusief broer Twan. Helaas waren er 2 afgehaakt. Vier man sterk is het feest toch tot een groot succes gebracht.
Om half 2 zou alles beginnen. In Den Hoorn bleek een borstelbaan te zitten (al 15 jaar, wij hoorden het 3 weken geleden). Midden in een industriewijk , vlak bij de snelweg. Eenmaal binnen, en de trap op, loop je zo een bier-stübe binnen, inclusief de geruite lapjes over de lampenkappen.
De mannen werden overgedragen aan Wendy. Het meisje was kleiner dan de meeste mannetjes, maar zou de rest van de dag de leiding nemen. Ze verdwenen naar de borstelbaan. Op een soort overmaatse soepborden moesten ze in kleermakerszit naar beneden. Ik zag die koppen al. “Is dit alles?” Het bleek de warming up te zijn. De soepborden werden aan de onderzijde ingespoten met zeepsop. Kijk dat schoot op. Juichend gingen ze naar beneden. De snelheid, met de hoeveelheid zeepsop, opvoerend naar steeds hogere snelheden. Aan het eind spatten ze allemaal te pletter tegen de eindmuur. Deze was gelukkig voorzien van remkussen. Ondertussen gingen Vanes en ik ons te buiten met die andere wintersport traditie. Warme chocolademelk met slagroom. En rum uiteraard. Heerlijk.
Een half uur verder, tijd voor wat drinken. Met de koppen rood en bezweet vielen ze aan. Dat ging goed. Na nog een half uurtje hoge school sleeën, met oa. bowling sleeën, werd het werkterrein verlegd naar de trampoline. Dit leek uitermate geschikt voor onze vier stuiterballen. Juf Wendy kijk inmiddels lichtelijk vermoeid. Aanvankelijk was er wat teleurstelling over het salto-verbod. Maar dat was snel weg. De mannen hadden de grote lol. Dat werd even iets minder toen Twan tijdens trampoline-trefbal met een honkbalworp doel trof. Vol in het gezicht is dan even pijnlijk. Gelukkig was dat snel vergeten, zeker toen het salto-verbod opgeheven werd.
De ouders kwamen inmiddels ook binnen. Met een drankje erbij gezellig kletsen en naar stuiterende kinderen kijken. Het feestje kwam tot einde. Vier lachende koppetjes, nog roder en nog natter van het zweet. Juf Wendy strompelde haar weekend in. Het feest was geslaagd.
